مطالعه زندگی ‌نامه بیل گیتس و دیگر افراد موفق، حاوی نکات آموزشی بسیاری است که اگر به آن‌ها توجه کنیم در مسیر زندگی و موفقیت، به ما کمک خواهد کرد. بیل گیتس با نام کامل ویلیام هنری بیل گیتس سوم، از بزرگترین تاجرین و کارآفرینان دنیا است. با قدرت گرفتن مایکروسافت، بیل گیتس به یکی از مشهورترین افراد دنیا تبدیل شد و شاید بتوان نام بیل گیتس را مترادف نام مایکروسافت دانست.

بیل گیتس کیست؟

بخش اول زندگی ‌نامه بیل گیتس، بیل گیتس کیست؟ یکی از تأثیرگذارترین کارآفرینان و مدیران معاصر در دنیای فناوری است. او با تأسیس مایکروسافت و عرضه محصولات پرطرفدار، به ثروتمندترین فرد جهان تبدیل شد.

زندگی نامه بیل گیتس ، کودکی

زندگی ‌نامه بیل گیتس را بخش کودکی زندگی بیل پی میگیریم. ویلیام هنری (بیل) گیتس سوم در شهر سیاتل ایالت واشنگتن آمریکا متولد شد.
اولین بار وقتی فقط ۱۳ سال داشت و در مدرسه‌ی لیک‌ساید درس می‌خواند به برنامه‌نویسی علاقه نشان داد. با گذشت زمان هم در دانشگاه، به‌جای پیگیری رشته‌ی اصلی، به دنبال علاقه‌اش رفت.
شاید کنار هم قرار گرفتن او و دوستش پل آلن در زمان و مکانی درست باعث شد استعداد آن‌ها امکان شکوفا شود.
او با ابداعات فناورانه، شم اقتصادی خوب و راهکارهای تجاری خاص خود توانست مایکروسافت، بزرگ‌ترین شرکت نرم‌افزاری دنیا را بنا کند و از همین طریق به عنوان ثروتمندترین مرد جهان هم برسد.
رابطه‌ی بیل با مادرش بسیار نزدیک بود و همیشه با او به کلاس‌ها، مجامع و سازمان‌های خیریه می‌رفت. از اوان کودکی به همراه مادر در جلسات هیات مدیره‌ی بانک اینتراستیت که پدربزرگ مادری‌اش تاسیس کرده بود، حضور پیدا می‌کرد. حتی با او در مجمع هیات مدیره شرکت IBM هم شرکت می‌کرد.
عشق عجیبی به مطالعه داشت و ساعت‌ها با کتاب‌های مرجع و دانشنامه‌ها وقت می‌گذراند. رفتارهایش در یازده-دوازده سالگی باعث نگرانی والدینش شد. در مدرسه نمره‌های خوبی می‌گرفت ولی به نظر افسرده و بی‌رغبت می‌رسید.
والدین او نگران بودند نکند فرزندشان نتواند در جامعه جا بیفتد و تنها بماند. به همین خاطر علی‌رغم اعتقادی که به مدارس دولتی و معمولی آمریکا داشتند او را در مدرسه‌ی خصوصی لیک‌ساید ثبت نام کردند. بیل گیتس همانقدر که ریاضیات و علومش خوب بود در ادبیات و زبان هم حرفی برای گفتن داشت.

آشنایی با رایانه و آغاز رفاقت با پل آلن

زندگی ‌نامه بیل گیتس را با بخش نوجوانی بیل گیتس ادامه می‌دهیم. در لیک‌ساید بود که یک شرکت رایانه‌ای به مدیران مدرسه، پیشنهاد استفاده کردن دانش‌آموزان از رایانه را داد. خود شرکت امکانات لازم را نیز فراهم کرد و به همین سادگی سرنوشت یک نفر و متعاقب آن میلیون‌ها نفر دست‌خوش تغییر شد.
علاقه‌ی بیل به رایانه به‌زودی معلوم شد. اولین بار یک بازی دوز را به زبان بیسیک نوشت. در این مدرسه با پل آلن که دو سال از او بزرگتر بود دوست شد. هردوی آن‌ها عاشق رایانه بودند و علایق مشترک، به نزدیک شدن آن‌ها کمک کرد. پل تودار و خجالتی بود ولی بیل برونگرا و جنگجو.
دو نفری زمان زیادی را به برنامه‌نویسی می‌پرداختند. روحیات متفاوت باعث می‌شد گاهی دعوایشان هم بشود. حتی یک بار پل آنقدر از دست بیل عصبانی شد که مدتی به او اجازه‌ی استفاده از رایانه‌ی آزمایشگاه را نداد.
ادامه‌ی دوران تحصیل بیل و پل پای رایانه گذشت. چند باری به خاطر کارهایشان به دردسر افتادند، ولی در نهایت با سماجت موفق شدند برای شرکتی که رایانه‌ها را تهیه کرده بود یک نرم‌افزار بنویسند.
در سال ۱۹۷۰ وقتی که فقط ۱۵ سال داشت به همراه پل کسب‌ و‌ کاری راه انداخت. یک برنامه‌ی رایانه‌ای به نام «Traf-o-Data» توسعه دادند که آمد‌ و‌ شد شهر سیاتل را نظارت می‌کرد. فروش این نرم‌افزار ۲۰ هزار دلار سود داشت. این شد که آن‌ها به فکر تاسیس شرکتی برای خودشان افتادند. ولی والدین گیتس اصرار داشتند او دیپلم بگیرد و وارد دانشگاه بشود؛ به امید این که او هم راه پدر را برود و وکالت بخواند. بیل گیتس به سال ۱۹۷۳ دیپلم را از همان مدرسه‌ی لیک‌ساید گرفت. در آزمون نهایی از مجموع ۱۶۰۰ امتیاز، ۱۵۹۰ امتیاز را دریافت کرد.

ورود به دانشگاه و آشنایی با استیو بالمر

زندگی ‌نامه بیل گیتس و ورود به دانشگاه. گیتس بعد از اتمام دوره‌ی متوسطه، با نمره‌ی بالایی که داشت، به‌راحتی وارد دانشگاه بزرگ هاروارد شد؛ با این امید که بتواند به آرزوی پدر و مادر جامه‌ی عمل بپوشاند و وکیل شود. اما بیشتر وقتش را در سال اول پای رایانه آزمایشگاه گذراند. هیچ رویه‌ی خاصی برای درس خواندن نداشت ولی هر طور بود واحدها را پاس می‌کرد.
بیل گیتس در این مدت، ارتباط خود را با پل آلن حفظ کرد. پل بعد از سال دوم، دانشگاه واشنگتن را رها کرد و برای کار در شرکت «هانی‌ول» به شهر بوستن آمریکا رفت. در نهایت بیل هم در سال ۱۹۷۴ به او پیوست.
در زمان حضور در هانی‌ول، آلن نسخه‌ای از مجله‌ی مشهور الکترونیکس را نشان بیل داد که در آن از تراشه‌ی خُرد-رایانه یا مینی‌کامپیوتر Altair 8800 صحبت شده بود. هردوی آن‌ها از قابلیت‌هایی که این تراشه می‌توانست در دنیای رایانه‌های شخصی داشته باشد شگفت‌زده شده بودند.
این تراشه محصول شرکت کوچکی به نام MITS بود. به پیشنهاد بیل با آن شرکت تماس گرفتند و ادعا کردند در حال کار روی برنامه‌ای هستند که با تراشه‌ی آن‌ها (Altair) اجرا می‌شود.
ولی در واقع آن‌ها نه تراشه را در اختیار داشتند و نه چنین برنامه‌ای نوشته بودند. فقط می‌خواستند ببیند که آیا MITS اشتیاقی به توسعه‌ی چنین نرم‌افزار‌هایی نشان می‌دهد که از قضا اینچنین بود.
رییس شرکت MITS از پسرها دعوت کرد تا نرم‌افزارشان را برایش نمایش دهند. گیتس و آلن با بهانه‌تراشی و معطل کردن MITS، بعد از دو ماه و با استفاده از آزمایشگاه دانشگاه هاروارد برنامه را آماده کردند. سرانجام آلن برای ارایه‌ی نرم‌افزار به محل شرکت رفت و همانجا استخدام شد. چندی بعد گیتس هم علی‌رغم نظر والدینش به او پیوست.

آن دو، یک سال بعد در سال ۱۹۷۵ شراکتشان را تحت عنوان «Micro-Soft» که برگرفته از micro-computer و software بود بنا کردند. کمی بعد هم خط تیره‌ی میان اسم را برداشتند و نام آن را سرراست Microsoft گذاشتند.

بیلگیتس در مایکروسافت

زندگی ‌نامه بیل گیتس و افسانه مایکروسافت. در آن زمان مایکروسافت فقط ۴۰ کارمند داشت که مداوم مشغول کار کردن بودند. مبلغ کل فروش آن  فقط ۲.۴  میلیون دلار در سال بود.
در سال ۱۹۸۰ شرکتی به نام IBM برای پیشرفت در زمینه کامپیوتر های شخصی تصمیم بر ساخت کامپیوتر خود که PC نام دارد و هم اکنون کامپیوترهای عصر حاضر نیز مجهز به آن هستند، بسازد و به بازار عرضه کند.
اما شرکت IBM تصمیم گرفته بود تا کار نرم افزار آن را به شرکت دیگری بسپارد. از اینجا بود که خوش شانسی به مایکروسافت روی آورد و شرکت IBM قراردی با شرکت کوچک مایکروسافت بست تا نرم افزارهای مورد نظر شرکت IBM را تولید کند. بیل گیتس و پل آلن سیستم DOS 86 را مناسب برای کامپیوتر های شخصی IBM تغییراتی اعمال کردند و حتی امکانات بیشتری را به آن اضافه نمودند و از آن یک سیستم عامل قوی ۱۶ بیتی ساختند.
مایکروسافتاین سیستم عامل را MS-DOS نامید. MS-DOS برروی کامپیوترهای شخصی IBM جای گرفتند و شرکت IBM مقداری از فروش کامپیوترهای PC خود را برای استفاده از MS-DOS به مایکروسافت می داد.
چند سال بعد مایکروسافت سیستم عامل گرافیکی با نام Windows را منتشر کرد و محصولات موفق تری تولید کرد که باعث رشد چشمگیر آن شد. طبق آمار بیش تر از ۹۵ درصد از دارندگان کامپیوترهای شخصی در سراسر دنیا از محصولات مختلف مایکروسافت استفاده می کنند. اکنون بیل گیتس با بیش از ۵۰ میلیارد دلار، جزئی از ثروتمندترین مردان دنیا شناخته شده است.
در سال ۱۹۸۶ بیل گیتس مایکروسافت را سهامی عام کرد و با هر سهم به ارزش ۲۱ دلار وارد بورس شد. او ۴۵ درصد از سهام شرکت را برای خود نگه داشت و با ۲۴٫۷ میلیون دلار در ۳۱ سالگی به ثروت زیادی رسید.
ظرف فقط یک سال ارزش سهام مایکروسافت به طور نجومی رشد کرد و بیل گیتس جوان یک ساله میلیاردر شد. از آن به بعد گیتس همیشه در جمع ثروتمندترین‌ها قرار داشته است. در سال ۱۹۹۹ با رشد خیره‌کننده‌ای، کنتور سرمایه‌ی او، رقم ۱۰۱ میلیارد دلار را هم تجربه کرد.
با این همه بیل گیتس هیچ‌گاه خود را بی‌نیاز از رقابت و پیشرفت ندید. همیشه به‌دقت حرکات حال و آینده‌ی رقبا را رصد می‌کرد و بی‌وقفه مشغول کار بود. یکی از کارمندان مایکروسافت تعریف می‌کند یک روز که اتفاقی زودتر به سر کار رفته بوده با مردی مواجه می‌شود که با سر و وضع خاصی زیر میز او خوابیده؛ او می‌ترسد و پلیس را خبر می‌کند. وقتی افسر بیدارش می‌کند متوجه می‌شوند که آن مرد، بیل گیتس مدیر عامل شرکت است که بعد از کار تا دیروقت همانجا به خواب رفته.
ذکاوت بیل گیتس به او کمک کرد تمام جوانب صنعت نرم‌افزار را به‌درستی ببیند؛ از توسعه‌ی محصول تا راهبردهای کلی. او موقع تحلیل و اتخاذ تصمیم، تمام حالات ممکن را در نظر می‌گرفت؛ سناریوهای مختلف را بررسی و واکنش و راهبرد احتمالی برای هر کدام را به‌دقت تعیین می‌کرد.